Els Dorssers

Zorgcollectieven Limburg

We praten erover omdat we lijdend voorwerp zijn

focusgroep1015

Dit jaar hebben opnieuw focusgroepen plaatsgevonden ten behoeve van de Limburgse zorgcollectieven. In totaal hebben tien vertegenwoordigers van acht Limburgse zorgcollectieven deelgenomen aan de bijeenkomsten. Onderstaand een beknopte samenvatting van de belangrijkste resultaten.

Demografische veranderingen

De kleinere dorpen ervaren aan den lijve de gevolgen van de demografische veranderingen die gaande zijn. De terugloop van het aantal leerlingen op basisscholen noodzaakt de schoolbesturen om scholen te sluiten. Winkels gaan failliet of sluiten door concurrentie van de ondernemers in aangelegen dorpen en/of steden. Er ontstaat leegstand van panden in de dorpen. Woningbouwverenigingen zijn terughoudend in het bouwen van nieuwe woningen. Daarbij staan er veel woningen te koop en krijgen bewoners als gevolg van de huidige woningmarkt hun huizen moeizaam verkocht.

Schaalvergrotingen

Naast de gevolgen van de demografische ontwikkelingen hebben bewoners te maken met schaalvergrotingen op een aantal terreinen. Bestuurlijke schaalvergroting heeft ertoe geleid dat gemeentehuizen op afstand zijn komen te liggen. Lijndiensten van bussen worden geschrapt wat consequenties heeft voor de vervoersmobiliteit van de bewoners van de met name afgelegen dorpen. De wensbus/auto vormt daarbij een welkome aanvulling. De besturen van de scholen in de dorpen zijn terug te vinden in grote dorpsoverstijgende schoolkoepels.

Oud worden in eigen dorp

Het hoofddoel dat door de zorgcollectieven wordt nagestreefd is om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk bewoners in hun eigen dorp oud kunnen worden. Want juist in die lastige fase, wanneer de gebreken zich aandienen en hulp- en zorgvragen gaan toenemen, zijn ouderen nu vaak nog genoodzaakt om te vertrekken uit het eigen dorp. Daarnaast wordt er door de zorgcollectieven beoogd om de mantelzorger(s) te ontlasten en het voorkomen en/of tegengaan van eenzaamheidsproblematiek. Want ook in de dorpen hebben dorpsbewoners niet meer het dagelijks contact met hun buurtgenoten in hun (directe) omgeving. Terwijl de bereidheid er wel is om elkaar te helpen maar men het vaak van elkaar niet weet dat er een (hulp)vraag is. Sociale eenzaamheid heeft zijn intrede gedaan in de dorpen.

Takenpakket

De dorpsdagvoorziening is populair en komt veel voor in de Limburgse dorpen. Naast de vele dorpsdagvoorzieningen zijn er inmiddels in een aantal dorpen dorpsondersteuners actief of kunnen bewoners terecht bij de speciaal daarvoor ingerichte inlooppunten. Door de bewoners wordt aangegeven dat de organisatie van een zorgcollectief veel vergt. Zij dienen op de hoogte te zijn van het complexe zorglandschap, onduidelijke koers van een gemeente op velerlei terreinen en financieel en organisatorisch zijn er veel vragen. Met name de exploitatie wordt genoemd als een belangrijk en groot (financieel) probleem. De dorpsondersteuners worden parttime gefinancierd met provinciale subsidies en geven aan fulltime met hun werkzaamheden bezig te kunnen zijn. Hoewel de dorpsondersteuners met veel enthousiasme functioneren maken ze zich zorgen over het grote takenpakket. De coördinatie van de vrijwilligers, exploitatiekosten, verbouwingen, afspraken  en de vele organisaties waar ze mee te maken krijgen zorgen voor een grote werkdruk.

Samenwerking lokale partners

De bewoners benadrukken het belang van de samenwerking met andere lokale partners. Zij gaan pro-actief te werk en zoeken de lokale organisaties op. Als samenwerkingspartners worden o.a. genoemd: gemeente, school, welzijnsorganisatie, woningbouwcorporatie en zorgorganisatie(s).

Gemeentelijke samenwerking

Daar waar een gemeente meewerkt zijn het pilots waar aan de bewoners financiële en organisatorische ondersteuning wordt gegeven. Een aantal gemeenten stelt zich terughoudend op in de samenwerking met bewoners waardoor de samenwerking moeizaam verloopt. Er is begrip voor dat deze houding mede wordt ingegeven door de bezuinigingen waar de gemeente mee kampt. Tegelijkertijd veroorzaakt deze houding veel frustratie. Over het door een gemeente gehanteerde Wmo beleid heerst nog veel onduidelijkheid. Zo is het bijvoorbeeld voor een aantal bewoners onduidelijk wat de rol en functie van een wijkteam is. Tevens zijn in de wijze van samenwerking van een wijkteam of Wmo-afdeling met de zorgcollectieven ook verschillen waarneembaar.

Complex krachtenveld

De zorgcollectieven zien zich geconfronteerd met de vele uitdagingen in hun eigen leefomgeving als gevolg van de huidige maatschappelijke en demografische ontwikkelingen. In de dorpen met een geïsoleerde ligging en/of de kleinere kernen worden de gevolgen van de krimp, vergrijzing en decentralisaties duidelijker merkbaar. Bovendien maken de bewoners zich zorgen over de schuivende panelen en de gaten die gaan vallen door de nieuwe overheidsmaatregelen en de gevolgen die dit heeft voor hun medebewoners. Met behulp van de zorgcollectieven zetten de bewoners zich in voor hun dorpsgenoten en wordt tegelijkertijd de leefbaarheid van een dorp nieuw leven ingeblazen. Zij moeten zich daarvoor echter begeven in een complex krachtenveld met een groot takenpakket bij onduidelijke kaders. Geen gemakkelijke taak en zoals een van de deelnemers het verwoordde: “we praten erover omdat we lijdend voorwerp zijn”.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op november 5, 2015 door .
%d bloggers liken dit: